هدف از نگارش این مقاله، بررسی امکان وجود واکه مرکب در زبان فارسی است. مراجعه به آثار موجود در حوزه آواشناسی زبان فارسی، بیانگر وجود اختلاف نظرهایی قابل توجه در خصوص این مساله است؛ به بیانی روشن تر، امکان وجود واکه مرکب در این زبان و همچنین تعداد آن در صورت قایل شدن به وجود این نوع واکه، موضوعی است مورد اختلاف که این مقاله بر آن است تا ابتدا، ضمن معرفی ماهیت واکه مرکب و نیز ارائه مهم ترین دیدگاه ها در این زمینه، به بررسی و نقد آنها بپردازد. آزمودن ادعاهای مطرح شده در خصوص امکان وجود این نوع واکه بر روی واژه های استخراج شده از فرهنگ های معتبر فارسی و بر اساس معیارهایی چون معیارهای آوایی، واژ- واجی، تصریفی و ماهیت واکه های زبان فارسی از لحاظ سخت یا نرم بودن، در کنار برخی شواهد تاریخی، بیانگر آن است که در زبان فارسی، حداقل، شکل گیری واکه مرکب متشکل از دو واکه ساده امکان پذیر نیست. در خصوص همراه شدن غلت ها با واکه نیز اگرچه از لحاظ آوایی، در مواردی می توان آنها را واکه مرکب برشمرد اما از لحاظ واجی، شرایط لازم برای واکه مرکب بودن را ندارند.